was successfully added to your cart.

Jan Montyn

Jan Montyn

De fraaie etsen van Jan Montyn (Oudewater, 1924) zijn zeer bekend en geliefd bij particuliere verzamelaars en musea in de hele wereld. Het is niet moeilijk een echte Montyn te herkennen. Dat komt zowel door het meestal nadrukkelijk aanwezige landschappelijke element in de voorstelling, als door het zeer persoonlijke handschrift. Onveranderlijk gaat het om getransformeerde autobiografische optekeningen.

Montyn leidde een leven van uitersten. Wanhoop en geluk, vrede en maar liefst voer oorlogen, hij maakte het allemaal mee.
De indrukken die hij opdeed, zijn persoonlijke verwerking daarvan en zijn kijk op de zaken achteraf, dat alles is neergeslagen in zijn kunst. In Montyns gezicht zijn de onuitwisbare lijnen zichtbaar die al zijn avonturen er achterlieten. Het zijn wellicht dezelfde lijnen die hij in de etsplaat grift. Hoewel hij als een soort ‘reporter van beelden’ vastlegt wat hem beweegt en wat hij over de menselijke emoties en handelingen geleerd heeft, kan zij zelf moeilijk lang op één plek blijven. Dan drijft de onrust hem weer verder, van Nederland naar Frankrijk, naar Thailand, naar Cambodja of Birma en dan weer terug. Tegenwoordig is hij vaak onderweg om medicijnen naar arme Thaise boeren ver buiten de stad te brengen. Zijn ervaringen tijdens de oorlogen in Korea en Cambodja, de gruwelen die hij zag, maar ook die bijzondere oosterse rust die we vinden in de religies van Zuid-Oost Azië, hebben een sterke en blijvende greep op hem. Montyn citeert graag een uitspraak van Boeddha: “Op vuil en mest groeit de mooiste bloem van de wereld: de lotus.”

Jan Montyn reist, en als het even kan eerste klas, maar in strikte zin komt hij nooit ergens aan. Zo gezien zijn de etsen bladen uit het reisdagboek van een eenling die in droge naald, aquatint en taille-douce algemeen menselijke gevoelens op zijn abstracte landschappen weet te projecteren. Hij toont zogezegd het innerlijke landschap, dat we tot op zekere hoogte met hem delen.
De etsen zijn vol symbolen, net als bij iemand die zwerft en die overal zijn persoonlijke merkteken op bomen en muren achterlaat als geheugensteuntje en om de weg niet te verliezen. Zo ontstond Montyns eigen beeldidioom en zoals uit de psychologie bekend is helpen zulke symbolen iemand ook de weg terug te vinden. Verschrikkelijke gebeurtenissen tasten iemand gevoel voor identiteit aan. De dwang om in extreme situaties te overleven doet je tal van rollen ontwerpen die op de situatie toegesneden zijn, maar die je verbazen omdat je jezelf zo niet kent. Dubbellevens, die soms met moeite te integreren vallen met het beeld dat je van jezelf had.
In dit geval heeft de kunst Jan Montyn mede geholpen de balans in zijn leven terug te vinden. Hij schreef aan zijn dochter: “Dit is de wereld Carolynne., we zullen ons best doen dat je het goed krijgt.” Voor zover eersteklas kunst een bijdrage kan leveren aan de verrijking van ons bestaan, is Jan Montyn daar al vele jaren terug mee begonnen.

Nieuwsbriefinschrijving

shutterstock_321522203

Blijf op de hoogte van alle nieuwtjes en schrijf u in voor onze GRATIS nieuwsbrief.